भूमिका: काठमाडौंको व्यस्त सडक, नागार्जुन नगरपालिका वडा नं. ९ स्थित सालिक चोक। यहाँ थुप्रै पसलहरू छन्, तर ‘M 2 Stationery’ मा छिर्दा एउटा फरक ऊर्जा महसुस हुन्छ। ३६ वर्षीय युवा उद्यमी सन्तोष रेग्मी यहाँ केवल सामान बेचिरहनुभएको छैन, एउटा सपना पछ्याइरहनुभएको छ। धादिङको धुनीबेशीबाट सुरु भएको उहाँको यात्रा र काठमाडौंको व्यापारिक अनुभवका विषयमा केन्द्रित रहेर NewseNepal का लागि गरिएको कुराकानी:
१. पृष्ठभूमि र सुरुआत: धादिङदेखि सालिक चोकसम्म
NewseNepal: सन्तोषजी, धेरैलाई जिज्ञासा हुन सक्छ, धादिङको धुनीबेशीबाट काठमाडौंको यो सालिक चोकसम्मको यात्रा कसरी तय भयो?
सन्तोष रेग्मी: मेरो जन्म २०४६ सालमा धादिङको धुनीबेशी-५ मा भएको हो। एउटा मध्यमवर्गीय परिवारमा हुर्किएँ। +२ सम्मको शिक्षा गाउँ र आसपासमै पुरा गरेँ। तर मनमा सधैँ एउटा आफ्नै काम गर्ने हुटहुटी थियो। मान्छेलाई आफ्नो कर्मले कता डोर्याउँछ थाहा नहुने रहेछ। विभिन्न हन्डर र अनुभवपछि अन्ततः व्यापारलाई नै आफ्नो मुख्य पेसा बनाउने निर्णय गरेँ र २०८० सालको चैतदेखि नागार्जुनमा यो ‘M 2 Stationery’ को जग बसालेँ।
२. रुचि र दर्शन: किताब, यात्रा र बुद्धको मार्ग
NewseNepal: तपाईँको रुचिमा ‘किताब पढ्ने र घुम्ने’ उल्लेख छ। एक व्यापारीको व्यस्त समयमा यी रुचिहरूले कत्तिको साथ दिन्छन्?
सन्तोष रेग्मी: मलाई लाग्छ, व्यापार केवल नाफा कमाउने माध्यम मात्र होइन, यो जीवन सिक्ने प्रक्रिया पनि हो। मलाई ‘कर्णाली ब्लुज’, ‘सेतो धरती’ र ‘राधा’ जस्ता पुस्तकहरू साह्रै मन पर्छन्। यी पुस्तकले नेपालको माटो र समाजलाई बुझ्न मद्दत गर्छन्। फुर्सद भयो कि म घुम्न निस्कन्छु। अनि मेरो आस्थाको केन्द्र भगवान गौतम बुद्ध हुनुहुन्छ। उहाँको शान्ति र मध्यम मार्गको दर्शनले व्यापारको तनावपूर्ण समयमा पनि मलाई धैर्य रहन सिकाउँछ।
३. व्यापारको वर्तमान अवस्था: अवसर र चुनौती
NewseNepal: २०८० चैतदेखि सुरु गर्नुभएको व्यापार अहिले कस्तो चल्दैछ? काठमाडौंको बजार कत्तिको सहज छ?
सन्तोष रेग्मी: सुरुवाती दिनहरूमा अलि अन्योल थियो, तर अहिले व्यापार राम्रै लयमा छ। काठमाडौंमा मानिसहरूको चाप छ, विद्यार्थी र कार्यालयहरूको संख्या ठूलो छ, त्यसैले स्टेसनरी व्यवसायमा सम्भावना राम्रो देखिन्छ। तर, बजार जति देखिन्छ, त्यति सजिलो भने छैन। यहाँ भित्री प्रतिस्पर्धा र नीतिगत समस्याहरू धेरै छन्।
४. मुख्य गुनासो: विद्यालयहरूको ‘व्यापारिक सिन्डिकेट’
NewseNepal: तपाईंले एउटा गम्भीर विषय उठाउँदै आउनुभएको छ– विद्यालयहरूले गर्ने व्यापार। यसलाई अलि स्पष्ट पारिदिनुस् न?
सन्तोष रेग्मी: यो अहिलेको सबैभन्दा ठूलो समस्या हो। सरकारले स्पष्ट नियम बनाएको छ कि विद्यालयले शिक्षा दिने हो, सामान बेच्ने होइन। तर व्यवहारमा त्यस्तो छैन। धेरै निजी स्कुलहरूले आफ्नै लोगो र नाम छापेर कापीहरू बनाउँछन् र अभिभावकलाई ‘हाम्रै स्कुलबाट किन्नुपर्छ’ भनेर बाध्य पार्छन्।
जब स्कुलले नै पसल थाप्न थाल्छ, तब हामीजस्ता बाहिरका व्यापारीहरूले कहाँ गएर सामान बेच्ने? विद्यार्थीले कुन पसलबाट कापी किन्ने भन्ने कुरा उसको अधिकार हुनुपर्छ। स्कुलले पढाउने काम गरोस्, व्यापार गर्नेलाई व्यापार गर्ने सहज वातावरण बनाइदियोस् भन्ने मेरो माग हो। यो सिन्डिकेटले साना व्यापारीलाई मात्र होइन, अभिभावकलाई पनि आर्थिक भार थोपरिरहेको छ।
५. लक्ष्य र भविष्यको मार्गचित्र
NewseNepal: एउटा सफल व्यवसायी बन्ने तपाईंको लक्ष्य छ। त्यसका लागि के-कस्ता योजनाहरू बनाउनुभएको छ?
सन्तोष रेग्मी: सफल हुनु भनेको केवल पैसा कमाउनु मात्र होइन। ग्राहकको विश्वास जित्नु ठूलो कुरा हो। म मेरो पसललाई एउटा यस्तो केन्द्र बनाउन चाहन्छु जहाँ विद्यार्थी र पाठकले खोजेका सबै कुरा सहजै पाऊन्। भविष्यमा यसलाई अझै व्यवस्थित र आधुनिक बनाउने सोच छ।
६. अन्तिम सन्देश
NewseNepal: अन्त्यमा, NewseNepal मार्फत सरकार र अन्य युवा उद्यमीहरूलाई के भन्न चाहनुहुन्छ?
सन्तोष रेग्मी: सरकारसँग यति नै भन्नु छ– हामी कर तिर्छौँ, त्यसैले हाम्रो व्यवसायको सुरक्षा हुनुपर्छ। शिक्षा क्षेत्रमा भइरहेको व्यापारिकरण रोकिनुपर्छ। अनि नयाँ आउने साथीहरूलाई चाहिँ– धैर्यता राख्नुस्, मिहिनेत गर्नुस् र आफूले रोजेको क्षेत्रमा इमानदार हुनुस्, सफलता अवश्य मिल्छ।
संयोजक: मिलन आफन्त
क्यामेरा/सम्पादन: NewseNepal टिम
स्थान: M 2 Stationery, सालिक चोक, काठमाडौं।
