न्युज इ नेपाल, काठमाडौं, १९ फेब्रुअरी २०२६ – नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले) ले आगामी २०८२ फागुन २१ को प्रतिनिधिसभा निर्वाचनका लागि आफ्नो घोषणापत्र सार्वजनिक गरेको छ। पार्टी अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीको सन्देशसहित ८० पृष्ठको यो दस्तावेजले राष्ट्रिय एकता, लोकतन्त्रको संरक्षण, आर्थिक समृद्धि र सुशासनलाई मुख्य आधार बनाएको छ। घोषणापत्रमा गत भदौको हिंसात्मक घटनालाई ‘षड्यन्त्र’ भनी व्याख्या गर्दै राजनीतिक स्थिरता र विकासलाई प्राथमिकता दिइएको छ। यसलाई पार्टीले ‘एमालेले बनाउँछ’ नारासहित प्रस्तुत गरेको छ, जसमा ११ तत्कालीन कार्ययोजना र समृद्धिका २५ स्तम्भ उल्लेख छन्।
अध्यक्षको सन्देश: अस्थिरताको अन्त्य र राष्ट्रिय एकता
घोषणापत्रको सुरुमा अध्यक्ष ओलीले देशलाई ‘प्रयोगशाला’ बन्नबाट रोक्नुपर्ने आवश्यकता औंल्याएका छन्। उनी भन्छन्, “भदौ २३/२४ को घटना स्वतःस्फूर्त होइन, तयारीपूर्ण षड्यन्त्र थियो।” ओलीले विगतका गठबन्धन र राजनीतिक प्रयोगहरूलाई आलोचना गर्दै एमालेलाई ‘राष्ट्र पहिला’को नीतिमा अडिग पार्टीको रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्। उनले शहीदहरूको सम्मान र संविधानको रक्षालाई जोड दिँदै निर्वाचनलाई ‘भत्काउने र बनाउने’ बीचको द्वन्द्वको रूपमा चित्रित गरेका छन्। यो सन्देशले राजनीतिक स्थिरता र स्वाधीनताको रक्षालाई मुख्य मुद्दा बनाएको छ, तर विपक्षीहरूमाथि ‘षड्यन्त्र’को आरोपले विवादास्पद पक्ष पनि थपेको छ।
विकासका आधारभूत घोषणा: ५ मुख्य सिद्धान्त
घोषणापत्रले ५ आधारभूत सिद्धान्त प्रस्तुत गरेको छ:
- देश पहिला: राष्ट्रिय एकता, स्वाधीनता र अखण्डताको रक्षा गर्दै अशान्ति र असुरक्षाको अन्त्य।
- परिपूर्ण लोकतन्त्र: बहुदलीय प्रणाली, कानुनको शासन र सुशासनलाई प्राथमिकता।
- भ्रम होइन, तथ्यमा विश्वास: विकासका तथ्यांक प्रस्तुत गर्दै २०४७ पछिको प्रगतिलाई जोड।
- समृद्धिको युगतर्फ नेपाल: आर्थिक बृद्धिदर ७-९% पुऱ्याउने लक्ष्य।
- मैत्रीपूर्ण विदेश सम्बन्ध: ‘सबैसँग मित्रता, कसैसँग शत्रुता नभएको’ नीति।
यी सिद्धान्तहरूले पार्टीको दृष्टिकोणलाई स्पष्ट पारेका छन्, तर विगतका सरकारहरूको असफलताप्रति कडा आलोचना पनि समावेश छ।
तुलनामा २०४७ अघि र पछिको विकास: तथ्यांकमा जोड
घोषणापत्रले २०४७ अघिको ‘केही भएन’ भाष्यलाई खारेज गर्दै पछिल्लो तीन दशकको प्रगतिलाई तथ्यांकमा प्रस्तुत गरेको छ। उदाहरणका लागि:
- निरपेक्ष गरिबी ४२% बाट २०% मा झरेको।
- सडक सञ्जाल ९ हजार किमीबाट १ लाख १० हजार किमी पुगेको।
- औसत आयु ५५ बाट ७२ वर्ष पुगेको।
- विद्युत उत्पादन ३०० MW बाट ४ हजार MW पुगेको।
यी तथ्यांकले विकासको निरन्तरतालाई जोड दिएका छन्, तर आर्थिक असमानता र बेरोजगारीजस्ता चुनौतीहरूलाई कम आँकेको देखिन्छ।
तथ्यले भन्छ, एमाले विकासको संवाहक हो
पार्टीले आफूलाई ‘विकासको संवाहक’ भन्दै विगतका सरकारहरूमा आफ्ना योगदान उल्लेख गरेको छ। उदाहरण:
- भूकम्प पुनर्निर्माणमा ८ लाखभन्दा बढी आवास निर्माण।
- लोडसेडिङ अन्त्य र विद्युत निर्यात।
- मोटिहारी-अमलेखगञ्ज पेट्रोलियम पाइपलाइन।
- नारायणगढ-बुटवल र मुलुक-पोखरा सडक स्तरोन्नति।
यी उपलब्धीहरूले पार्टीको छवि मजबुत बनाउने प्रयास गरेको छ, तर विपक्षीहरूले यसलाई ‘प्रचार’ भनी आलोचना गर्न सक्छन्।
हामी गर्छौं: ११ तत्कालीन कार्ययोजना
निर्वाचनपछि पहिलो मन्त्रिपरिषद् बैठकबाट कार्यान्वयन हुने ११ योजना:
- १० GB फ्री इन्टरनेट डाटा (१८-२८ वर्षका युवालाई)।
- $१०,००० बराबरको डलर कार्ड (आईटी उद्यमीका लागि)।
- वैदेशिक रोजगारीमा रहेकालाई वार्षिक रु. ५,००० बोनस।
- प्राविधिक उच्च शिक्षाका लागि रु. २० लाख निर्व्याजी ऋण।
- किशोरीलाई निःशुल्क प्याड, कक्षा १० सम्म दिवा खाजा।
- श्रमिकको न्यूनतम पारिश्रमिक रु. २५,०००।
- शिक्षकको मर्यादा र सामाजिक सुरक्षा।
- स्वास्थ्य स्वयंसेविकालाई रु. २०,००० भत्ता।
- रु. २० लाख निर्व्याजी ऋण सुत्केरी महिलालाई।
- रु. २५,००० सम्मको ऋण मिनाहा (गरीब परिवारलाई)।
- सुरक्षाकर्मीको सम्मान र कल्याण।
यी योजनाहरू युवा, महिला र श्रमिककेन्द्रित छन्, जसले चुनावी आकर्षण बढाउने लक्ष्य राखेको छ।
एमालेले बनाउँछ: समृद्धिका २५ स्तम्भ
घोषणापत्रको मुख्य भागमा २५ स्तम्भ प्रस्तुत छन्, जसले आर्थिक, सामाजिक र पूर्वाधार विकासलाई कभर गर्छन्। प्रमुख:
- अर्थतन्त्र: ५ वर्षमा १०० खर्ब, १० वर्षमा २०० खर्ब।
- रोजगारी: स्वदेशमै मर्यादित काम।
- आवास: सुरक्षित र सम्मानजनक।
- सहर विकास: स्वच्छता र पूर्वाधार पूर्णता।
- स्वास्थ्य: स्वच्छ पानी र निरोगी अभियान।
- उद्योग: २०% योगदान।
- निर्यात: आयात घटाउने, भुक्तानी सन्तुलन।
- कृषि: आधुनिक खेती र आत्मनिर्भरता।
- वन: संरक्षण र दिगो उपयोग।
- सहकारी: सुशासन र बचतकर्ता हित।
- पर्यटन: पर्यटक बृद्धि र लामो बसाइ।
- सिँचाइ: बाह्रै महिना।
- शिक्षा: गुणस्तरीय र प्रविधियुक्त।
- स्वास्थ्य: निरोगी महाअभियान।
- डिजिटल पूर्वाधार: विकासको आधार।
- यातायात: सुरक्षित र आधुनिक।
- ऊर्जा: स्वच्छ र निर्यात।
- पुनर्निर्माण: नयाँ निर्माण।
- वित्तीय प्रणाली: उत्पादनशील लगानी।
- युवा: सिर्जनशीलता र नवीन विचार।
- खेलकुद: ऊर्जावान् खेलाडी।
- सुशासन: सफा हात र जनप्रिय शासन।
- विदेश सम्बन्ध: सबैसँग मित्रता।
- एनआरएन: सम्मान र योगदान।
यी स्तम्भहरूले ठोस लक्ष्य राखेका छन्, तर कार्यान्वयनका लागि स्पष्ट बजेट र समयसीमा आवश्यक छ।
निष्कर्ष: चुनौती र अपेक्षा
एमालेको यो घोषणापत्रले राजनीतिक अस्थिरता अन्त्य गर्दै समृद्धिको बाटोमा जोड दिएको छ। विगतका घटनालाई ‘षड्यन्त्र’ भनी व्याख्या गर्दै पार्टीले आफूलाई राष्ट्रियताको संरक्षकको रूपमा प्रस्तुत गरेको छ। तर, आर्थिक लक्ष्यहरू (जस्तै २०० खर्बको अर्थतन्त्र) हासिल गर्न व्यावहारिक चुनौती छन्। निर्वाचनमा यो दस्तावेजले मतदातालाई कत्तिको आकर्षित गर्छ, त्यो समयले बताउनेछ। नेकपा (एमाले) ले ‘तथ्यमा विश्वास’ भन्दै आफ्ना दाबी पुष्टि गरे पनि विपक्षीहरूबाट यसको आलोचना अपेक्षित छ।
(नोट: यो समाचार घोषणापत्रको मुख्य अंशमा आधारित छ। पूर्ण दस्तावेज उपलब्ध छ।)
