कोरोनाले बनाइदियो संसारै बिचित्र

कोरोनाले बनाइदियो संसारै बिचित्र पशु बाहिर पंक्षी बाहिर मान्छे घरभित्र, उ रिसायो कि त्यो रिसायो खै त चासो बाहिरी संसार रैछ'नी बनावटी चित्र, घरका मान्छे बाहेक सबै जाती लाग्ने नचाहिने पो बनायो आफ्नै इष्टमित्र, यहाँ गाको त्यहाँ गाको खै भिडियो र फोटो घरको खाना किन खाने सिकाइदियो सुत्र, के नै पो पाइएला र शक्ति दोहन गरि आफ्नै सामु झुकाइ आफना दुइ नेत्र, कोरोनाले बनाइदियो संसारै बिचित्र पशु बाहिर पंक्षी बाहिर मान्छे घरभित्र। ..


राजा बिरेन्द्र र रानी ऐश्वर्यसंगको जम्का भेट :

बी स 2039 सालमा एसएलसी उत्तीर्ण भए पछी बुबा आमाले मलाई काठमाडौंमा पढाउने निधो गर्नू भयो।मेरो लागि त्यो भन्दा शौभाग्यको कुरा के हुन सक्थ्यो । काठमाडौं जाने अघिल्लो दिन मलाई बुबाले स्थानिय पसलबाट एक नयाँ प्यान्ट किनेर लियाई दिनू भयो। प्यान्ट अली कच्याककुचुक परेको हुनाले बेलुकी मैले छिमेकी भान्जा नाता पर्ने कहाबाट कोइलाबाट चल्ने आइरन लियाई आइरन लगाऊन थाले। आइरन लगाऊन त्यती अभय्स्त्य नभएको हुदा आइरन गर्दा गर्दै उक्त नया प्यान्टमा मैले पवाल पारे।मलाई ज्यादै खिन्न लाग्यो। भोलिपल्ट बिहानै साथी घरमा आई ..


समताको भाष्य

देउकली र हरिकला गह्रौं घाँसको भारी बोकि कुरा गर्दै हिडिरहेका थिए । दुबै जना त्यो ठाँउमा विवाह भै आएको दुई वर्ष जति भएको थियो । देउकलीले बाल्यकालदेखि आहिलेसम्म शिक्षा क्षेत्रको भोगाई आफ्नो मन मिल्ने साथी हरिकलालाई सुनाई रहेकी थिइन् । उनीले असजिलो बाटोमा रोकिदै र सजिलो बाटोमा लामो लामो श्वास लिदै भन्दै गइन - म र भाइ जुम्ल्याहा हौं । म सामुदायिक स्कुलमा र भाइ निजी स्कुलमा पढेका थियौ । भाइका बार अनुसार फेरि फेरि लगाउनु पर्ने चार जोर ड्रेष्स थिए । भाइका ड्रेष्स मैले धुनु पर्दथ्यो । कहिलेकाही धुन बिर् ..


“म धनी छु, किनकि मसँग योनी र स्तन छ,”

म हरेक गल्लीमा असुरक्षित छु आमा त्यो सडक,घर, स्कुल, कलेज, चिया पसल सबै सबै ठाउँमा । तिमी सोच्छौ होला आमा सुनचाँदी, पैसा केही छैन छोरीसँग कसरी असुरक्षित हँ ? तर थाहा छ आमा तिमीलाई आजभोलि छोरीसँग लुटिन धन हैन नी “स्तन र योनी ” हेरिन्छ ।। अनि आमा सानो हुँदा सकी नसकी छोप्ने गरेका मेरा संवेदनशील अंगलाई आजभोलि जताततै उदाङगो बनाइन्छ। क्षतविक्षत पारिन्छ। टोकिन्छ,काटिन्छ चलाइन्छ । आमा म पनि धेरै धनी छु नि मसँग पनि स्तन र योनी छ यसैले त म असुरक्षित छु । यसैले आमा म जुनसुकै बेला टोकिन सक्छु लुटिन सक्छ ..


नाट्य धरोहर हरिप्रसाद रिमालको निधन

नाट्य धरोहर हरिप्रसाद रिमालको निधन ..


… नेपाल आयो (लघुकथा)

ऊ अध्ययन गर्न भनेर बोइङ्ग चढेर विदेश लाग्यो । विदेश लागेको तेस्रो वर्ष छुट्टी रे भनेर उ सुट-बुटमा सजिएर घर आयो। त्यसपछि उसको पढाइको साथै काम-धाम पनि उतै चल्ने रे भन्ने हल्ला आयो । पढाइ सक्केको ३ वर्षपछि बिहे गर्न भनेर फेरि आयो । करिब १० वर्षपछि बाबुको मृत्युको खबर पुगेपछि आयो । अर्को पन्ध्र वर्षमा आमाको अन्तिम अनुहार हेर्न आयो । ..


म नेपाली

म चाहन्छु सधैँ बन्न चोखो थुँगा गुराँसको म चाहन्छु सधैं खुल्न किल्लाभित्र स्वदेशको म चाहन्छु सधैं फल्न, श्रम दाना बनी यहाँ र चाहन्छु सधैं बाँच्न– ‘म नेपाली भनी’ यहाँ। बन्दै धौलागिरी उठ्ने– पाल्दैछु चाहना म ता फाल्न चाहन्छु आफैंले आमाका वेदना–व्यथा सुनकोसी बनी आफैं म खोज्छु कल्कलाउन मेची–काली, म दौडेरै चाहन्छु पहरा दिन। यिनै मैदान–पाखामा पसिना पोख्छु–पोख्छु म आमाकै काखमा नाना सपना देख्छु–देख्छु म पहाडको पिई पानी तराई फाँट जोत्छु म नथापी हात यी, सग्लो नेपाली आँट रोप्छु म। योद्धा अमर भक्तिको नाता ..


कुसुण्डा भाषा बोल्ने १जना व्यक्ति मात्र

काठमाडौँ, फागुन ११ गते । झण्डै डेढ हजार जनसङ्ख्या भएको कुसुण्डा जातिकी ज्ञानीमैयाँ कुसुण्डा भाषा बोल्नसक्ने एक्लो व्यक्ति हुनुहुन्छ । आफूहरूलाई वनको राजा मान्ने कुसुण्डा जाति जङ्गलको बसाइ छाड्दै घर बनाएर बस्न थालेपछि भाषा पनि लोप हुन थाल्यो ।  ज्ञानीमैयाँले भन्नुभयो– “मबाहेक अरूले कुसुण्डा भाषा बोल्न जान्दैनन्, छोरा–बुहारीले पनि सिक्न सकेनन् । नाति नातिनालाई सिकाउन खोज्छु, तर उनीहरू सिक्न चाहँदैनन् । उल्टै हजुर आमाले कस्तो भाषा बोलेको भन्दै जिस्क्याउँछन् । ”  दाङ लमहीकी ८० वर्षीया ज्ञानीमैयाँकी ..


स्कुल

स्कुलको एउटा बिल्डिङग मा आगो लागेछ । स्कुलको सबै बच्चा टाढा बाट हेर्दै “ल अब स्कुल आउनु परेन” भन्दै खुशी भईरहेका थिए तर त्यही बच्चाहरुको भिडमा एउटा बच्चा उदास थियो त्यो देखेर एउटा टिचरले  सोधेछ :- बाबु तिमी किन उदास छौ ? अरु  सबै त खुशी भईराखेका  छन  त ! ? बिथार्थी  :बिल्डिङग मा आगो लागेर के गर्नु सर तपाईं त जिउदै हुनुहुन्छ नि !! ..


अनि बिहे कहिले गर्ने त ?

तर ‘सि इज् सेटल्ड नाउ’ र 'सि इज् अल्रेडि सेटल्ड, बट् नट् मि !’ को डिफ्रेन्स साँच्चै एउटा झड्का हुँदोरहेछ । उसै त प्लस टु सकिँदा नसकिँदैदेखि छोरिको लागि सम्बन्धका प्रस्तावहरु सामना गर्नुपर्छ धेरैजसो बाबुआमाले, झन् ट्रेडिसनल् थिङ्किङ् भएका बाबुआमा परे भने त ब्याचलर सकाउनु नै ठुलो कुरो । ब्याचलरपछि जागिर खानु त्यहि शृङ्खलाको उपल्लो पट्टिको सिँढि रहेछ । लमिहरुलाई चिया खुवाएर बिदा गर्ने क्रम बढ्दै जाँदा बाबुआमा माथि परिरहेको चाप कहिले बिस्तारै त कहिले झड्काजस्तै उनमा सरेको महसुस मैले गर्न थालेको थिएँ ..


Top